Ψεύτρα επαρχία. Ντυμένη γυναίκα μια νύχτα με είδες με κόκκινο κραγιόν και παλάβωσες. Ψεύτρα επαρχία. Οι έρημες πιάτσες ακόμα μυρίζουν καυλωμένες, πιωμένες ανάσες. Ψεύτρα επαρχία, το ψέμα αγαπάς. Την αλήθεια ποτέ δε θέλησες. Ναι, κούκλα επαρχία μου, ποτέ δε με γούσταρες, ήσουν πάντα πουριτανή και κρυφή ψεύτρα. Και όσο σε αγαπούσα και σου μιλούσα αληθινά, τόσο πιο πολύ κρυβόσουν από μένα. Με φοβόσουν. Ούτε αγόρι θηλυκό με λάτσεψες, ούτε γυναίκα ντυμένη με αγάπησες. Κρυβόσουν στη σκιά σου. Το κορμί μου ποθούσες, το ρούφηξες, το λεηλάτησες. Αρρώστησες για μένα. Με είχες κρυφή θεά στα σκοτάδια σου και μετά χανόσουν. Στο φως της μέρας κρυβόσουν, δεν ήθελες να με ξέρεις. Στα σκοτάδια τα νιάτα μου έκλεψες, με γλέντησες, με πότισες με πάθος. Στο φως του ήλιου με μίσησες, με κυνήγησες, με έκραξες μέχρι θανάτου. Γιατί ψεύτρα γεννήθηκες επαρχία μου και ψεύτρα θα μείνεις.