Προβηγκία, καλοκαίρι του 1965. Ένα παιδί ζει σ' ένα βενζινάδικο με τους ηλικιωμένους γονείς του. Σπάνια περνούν αυτοκίνητα. Δεν πηγαίνει στο σχολείο. Είναι διαφορετικό από τους άλλους.
Μια μέρα, αποφασίζει να φύγει. Να πάει στον πόλεμο για να αποδείξει πως είναι άντρας. Ανεβαίνει στο οροπέδιο που δεσπόζει πάνω από την κοιλάδα, όμως αντί για τις μάχες που προσδοκά, συναντάει την απόλυτη γαλήνη. Και τότε, ένα κορίτσι, σαν πνοή από αεράκι, εμφανίζεται μπροστά του. Μαζί της όλα είναι δυνατά. Το μόνο που κυριαρχεί είναι η επιθυμία για το απόλυτο, ανεξάρτητα από το πού μπορεί να οδηγήσει.
Το μυθιστόρημα του Jean-Baptiste Andrea είναι ένας ύμνος στην ελευθερία, στη φαντασία, στη διαφορά. Μια ιστορία μύησης, όπου όλα είναι αληθινά και ταυτόχρονα όλα ονειρικά.